امير حسين خان ايلخانى ( ص 73 - ص 46 چاپ اول ) پسر رضا قلى خان و برادر سام خان ايلخانى كه در حدود 1232 متولد شد و در زمان حيات برادر تحت الشعاع او بود ، ولى هرچه برادرش بزرگى و آقائى داشت او اهل سياست و باقساوت بود . چون برادرش درگذشت حكومت قوچان و رياست ايل زعفرانلو در 1284 و لقب شجاع الدوله به او داده شد و او در زمان خود يكى از بزرگترين امراء خراسان بلكه ايران بود . به واسطهء قرب جوار با روسها ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 304 ) با آنها ارتباط داشت و ازاين‌رو انگليسها از او ظنين بودند . نسبت به اولاد سام خان به خوبى رفتار نكرد و همه اموال پدرى آنها را متصرف شد و در حكومت خود بسيار مستبدانه و باقساوت رفتار مىكرد . در اوايل ربيع الاخر 1311 هنگامى كه براى تحديد حدود مرزهاى خراسان و تسليم فيروزه به روسها مىرفت اسبش رم كرد و او را به زمين انداخت و پايش در ركاب گير كرد . اسب او را به اين طرف و آن طرف زد تا درگذشت . اعتماد السلطنه مىنويسد كه اين شخص هزار نفر بيگناه را كشته است و مالك مكنت غريبى است . امير حسين خان سخت معتاد به الكل بود و گويا در اواخر عمر در اين امر افراط مىكرد ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 1043 ) . فرزندان و برادرزادگان او نيز چنين بودند و چون سياست قوى حاكم بر ايران هم نسبت به اين خانواده به جهات متعدده و من جمله شركت در فتح هرات خوشبين نبود خيلى زود رو به انحطاط رفتند . صارم الدوله در تنبيه طايفهء سگوند ( ص 73 - ص 46 چاپ اول ) عليقلى ميرزا پسر بزرگ امامقلى ميرزاى عماد الدوله در 1270 به منصب سرتيپى سرافراز شد و از جانب پدر به حكومت سنقر كليائى رفت ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 229 ) . در 1279 به لقب صارم الدوله ملقب شد ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 281 ) و به‌سمت رياست قشون كرمانشاه منصوب گشت . سال بعد به نيابت پدر به حكومت لرستان منصوب شد . در 1284 به نشان و حمايل امير تومانى نيز سرافراز گرديد ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 306 ) . در 1288 كه به طهران احضار شده بود به حكومت نهاوند منصوب گشت ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 320 ) . در 1289 هجرى قمرى درگذشت ( منتظم ناصرى ، ج 3 ص 324 ) .